Rezydenci podatkowi Republiki Łotewskiej
Zgodnie z ustępami 2 i 3 artykułu 14 ustawy z dnia 18.02.1995 r. „O podatkach i opłatach” (dalej – Ustawa o podatkach i opłatach), za rezydenta Łotwy (krajowego podatnika) uznaje się osobę fizyczną, która spełnia co najmniej jedno z następujących kryteriów:
- ma miejsce zameldowania na Łotwie,
- iprzebywa na Łotwie przez 183 dni lub dłużej w dowolnym 12-miesięcznym okresie, który rozpoczyna się lub kończy w okresie podatkowym
- jest obywatelem Łotwy, który pracuje za granicą na zlecenie rządu łotewskiego
Osoby, które nie spełniają powyższych kryteriów, są uznawane za nierezydentów i płacą podatki od dochodów uzyskanych na Łotwie (oraz inne podatki określone w łotewskich przepisach) zgodnie z łotewskim prawem podatkowym (punkt 5 artykułu 14 ustawy „O podatkach i opłatach”).
Artykuł 7 ustawy „O podatkach i opłatach” określa pierwszeństwo umów międzynarodowych przed łotewskim ustawodawstwem podatkowym. Dlatego należy wziąć pod uwagę, że umowy międzynarodowe (w tym umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania), które zostaną wspomniane w dalszej części tekstu, mają nadrzędny charakter w stosunku do krajowego ustawodawstwa Łotwy. Podobna zasada została określona również w punkcie 2 artykułu 1 Kodeksu podatkowego Republiki Łotewskiej (dalej – „ustawa podatkowa”) oraz w punkcie 1 artykułu 24 ustawy z dnia 11.05.1993 r. „O podatku dochodowym od osób fizycznych” (dalej – Ustawa o podatku dochodowym).